Od czego zacząć leczenie ortodontyczne?
Do ortodonty zgłaszają się zarówno rodzice dzieci z nieprawidłowym zgryzem, jak i dorośli, którym przeszkadza ustawienie zębów. Powodem wizyty bywają też trudności z gryzieniem, ścieranie zębów lub zalecenie otrzymane od dentysty. Przed umówieniem terminu dobrze ustalić, czy gabinet przyjmuje pacjentów w danym wieku i jaki jest koszt konsultacji. Jeśli pacjent ma niedawno wykonane zdjęcia zębów albo jest już w trakcie leczenia, przy rejestracji można zapytać, czy należy je przynieść. Samo zdjęcie zwykle nie zastępuje jednak badania: zakres potrzebnej diagnostyki określa lekarz.
Na pierwszej wizycie ortodonta ocenia zgryz, pyta o dolegliwości i przedstawia możliwe dalsze kroki. Plan leczenia może wymagać wycisków lub skanów, zdjęć diagnostycznych oraz wcześniejszego wyleczenia próchnicy. Nie każda konsultacja kończy się wyborem aparatu. U dzieci lekarz może zalecić obserwację i wyznaczyć termin ponownej oceny. U dorosłych trzeba czasem uwzględnić stan dziąseł, wypełnienia czy brakujące zęby. Dobrze zapytać, które czynności gabinet wykonuje na miejscu, a na które wystawia skierowanie do innej placówki. Pozwoli to przewidzieć liczbę wizyt przed rozpoczęciem leczenia.
Jak porównać proponowane leczenie i koszty?
Rodzaj aparatu dobiera się do wady zgryzu, stanu uzębienia i możliwości pacjenta, a nie wyłącznie do wyglądu zamków lub nakładek. Aparat ruchomy, stały i leczenie nakładkami różnią się sposobem użytkowania oraz częstotliwością kontroli. Podczas omawiania planu należy poprosić o wyjaśnienie, jaki efekt jest zakładany, ile orientacyjnie potrwa leczenie i od czego może zależeć zmiana tego terminu. Przy nakładkach znaczenie ma codzienny czas ich noszenia; przy aparacie stałym – zasady higieny i postępowanie w razie odklejenia zamka. W obu przypadkach potrzebne jest zaangażowanie pacjenta między wizytami.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poznać koszt całego procesu, nie tylko cenę założenia aparatu. Osobno mogą być rozliczane badania, wizyty kontrolne, naprawy, zdjęcie aparatu i retencja, czyli utrzymanie uzyskanego ustawienia zębów po aktywnym leczeniu. Przy dłuższej terapii ma to praktyczne znaczenie: kontrole odbywają się regularnie, a pominięte wizyty mogą wydłużyć leczenie. Przed zapisaniem się warto więc upewnić się, jak często przewidywane są kontrole, w jakich godzinach gabinet przyjmuje oraz jak szybko można uzyskać pomoc, gdy aparat powoduje ból lub się uszkodzi. Pisemny plan i jasny cennik ułatwiają późniejsze sprawdzenie, za co naliczane są opłaty.
